Birleşmiş Milletler Silahsızlanma Araştırma Enstitüsü Direktörü Renata Dwan, nükleer savaş riskinin üst seviyeye ulaştığını duyurarak dünyanın bu konuyu ciddiye alması gerektiğini açıkladı.
Birleşmiş Milletler Silahsızlanma Araştırma Enstitüsü Direktörü Renata Dwan, nükleer savaş riskinin İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana en üst seviyede olduğunu kaydetti.
Dwan, konuyu ‘acil’ olarak niteledi ve dünyanın bunu ciddiye alması gerektiğini belirtti.
Nükleer silahlara sahip ülkelerin nükleer modernizasyon programlarına sahip olduğunun altını çizen Renata Dwan, küresel boyutta silahlanma çerçevesinin değişmekte olduğunu, bunun bir parça Çin’le Amerika arasındaki stratejik yarıştan kaynaklandığını söyledi.
Cenevre’de gazetecilere yaptığı açıklamada geleneksel silahlanma düzenlemelerinin yeni savaş türleri nedeniyle geçerliliğini yitirmeye başladığına dikkati çeken Dwan, özellikle sayıları artan bireysel silahlı grupların ve özel sektöre bağlı güçlerin, gelişen teknolojilerle birlikte saldırı ve savunma kavramları arasındaki çizgiyi bulanıklaştırmasını örnek gösterdi.
50 ülkenin onay vermesi gerekiyor
Son 20 yılda silahsızlanma görüşmelerinin sonuç vermemesinden dolayı, nükleer silahları yasaklayan uluslararası anlaşmanın Birleşmiş Milletler’den 122 ülkenin oyuyla geçtiğini hatırlatan Dwan, bu sonucu kısmen bu görüşmelerin yarattığı hayal kırıklığına, kısmen de tehlikelerin farkına varmalarına bağladı.
Konunun medyada yeterince yer almamasından yakınan Dwan, nükleer savaş riskinin şimdilerde yüksek olduğunu söyledi ve nükleer silahların kullanılması riskinin İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana en üst seviyede olduğunun altını çizdi.
Nükleer Silahların Yasaklanması Anlaşması’nın tam olarak yürürlüğe girmesi için 50 ülkenin parlamentolarında onay sürecinden geçmesi gerekiyor. Bu sayı şu sıralar sadece 23.
Anlaşmaya Amerika, Rusya ve nükleer silah sahibi diğer devletler muhalefet ediyor.
Dwan, dünyanın nükleer savaş tehlikesini görmezlikten gelmemesi gerektiğini belirtiyor. BM yetkilisine göre bu riskin nasıl yönetileceği önemli ve acil bir soru. Dwan ayrıca konunun Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi gibi çok uluslu kuruluşlarda ve ikili anlaşmalar gibi durumlarda yeterince ele alınmadığını belirtti.
