Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan Almanya'nın başkenti Berlin'de onuruna verilen yemekte bir konuşma yaptı.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan Almanya'nın başkenti Berlin'de onuruna verilen yemekte bir konuşma yaptı.
Erdoğan'ın açıklamalarından satırbaşları;
"Almanya Türkiye'nin en büyük ticari ortağıdır."
"Teröristler Almanya'da elini kolunu sallayarak dolaşmaktadır."
"Bir sözde gazeteci Almanya'da el üstünde tutuluyor."
"Teröristleri korumak gibi bir görevimiz yok."
Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın konuşmasının satır başları şöyle;
- Almanya ülkemizin en büyük ticari ortağıdır.
- Türk - Alman ilişkilerini benzersiz kılan Almanya'daki Türklerdir.
Özellikle bir konunun altını çizmeden edemeceğim. Türkiye'de tutuklanan Alman vatandaşlar konusunda endişlerini, Türk gazeteciler, sendikacılar, hukukçular, aydınlar için endişelerini şöyle bir açıklama kavuşturacağım. Herhalde teröristleri korumak gibi bir görevimiz yok. Eğer benim ülkemde teröre buluşuyorsa birileri bu hangi sınıftan oluyorsa olsun, bizim hukukumuz onu cezalandırıyorsa yardı makamları da gereğini yapar. Bu Almanya'da da olsa böyledir dünyanın herhangi bir ülkesinde olsa da böyledir. Terör örgütü olarak kabul edilen PKK'nın binlerce mensubu Almanya'da elini kolunu sallayarak dolaşmaktadır. Halbuki bunlar yasaktır. Yüzlerce, binlerce insanımı öldürmüş olan bu insanların elini kolunu sallayarak dolaşması doğru mu? Gazeteci deniyor bu gazeteci teröre bulaşmışsa Türk yargısı kabul etmişse bunu savunabilir miyiz? İşte bunlardan bir tanesi de sözde gazeteci bir boşluktan yararlanarak kaçmış ve Almanya'ya gelmiştir. Kendisi el üstünde tutulmuştur. Benzer bir şey acaba burada yapılıp da Türkiye'ye kaçmış olsa... Kendileri bizden gazetecileri istediler. Biz onların yaptıklarını yapmadık. Yargımız bu konuda elinden geleni yaparak bir tanesi tutuksuz yargılanmak üzere bir tanesi de bırakılmıştır. Benim ülkemde mahkum olmuş olan buraya geliyor, biz kendisini istiyoruz ama verilmiyor.
FETÖ terör örgütü binlercesi ne yazık ki elini kolunu sallayarak dolaşıyor. Ben aslında bu akşam bunları konuşmak istemezdim. Sayın başkan bunları dile getirince konuşmak zorunda kaldım. Halbuki biz bunları gündüz aramızda konuştuk. Tekrar konuşmaya gerek yoktu. Bu sofrayı ben muhabbet sofrası olarak görüyordum.
