Mısır Firavun uygarlığı birçok alanda kendi döneminden önce yaşamış ve bize nasıl inşa edildiğini henüz tam olarak bilmediğimiz muhteşem anıtlar bırakmıştır. Şaşırtıcı olan ise tarihteki ilk insan protez uzuvlarına sahip olması.
Arkeologlar Luksor yakınlarındaki Şeyh Abd al-Qurna nekropolünde yapılan kazılarda hilal şeklindeki yapay ayak parmaklarına sahip mumyalar keşfettiler. Bu grubu inceledikten sonra bilim insanları, yapay parçaların yapay uzuvlar olduğu yönünde şaşırtıcı bir sonuca vardılar.
Eski Mısırlılar, inançlarına göre, uzuvlarının bir kısmını kaybeden kişilerin mumyalanması sırasında, ölen kişinin öbür hayatında yardımcı olması için yerlerine tahta uzuvlar koyarlardı. Ancak bazı uzuvların özel bir şekilde yapıldığı ve sahiplerinin bunları hayatlarında kullandıkları ortaya çıktı.
Eski Mısır protezlerinin ünlü örneklerinden başparmağı ahşap ve deriden yapılmış olup “Kahire Ayak Parmağı” adı verilen üç parçadan oluşurken, diğeri kağıt hamuruna benzeyen bir malzemeden yapılmış olup hareket edecek hiçbir parçası yoktur.
Bilim adamları başlangıçta bu iki yapay parmağın da diğerleri gibi mumyalama işlemi sırasında bu tür eksiklikleri gizlemek için güzellik amacıyla yerleştirildiğine inanıyorlardı.
Uzmanlar, iki protez uzuvun, sahiplerinin bu yedek parmaklarla ayakları üzerinde yürüdüğünü gösterecek şekilde yerine sabitlendiğini fark ettiğinde bu olasılık ortadan kalktı.
Manchester Üniversitesi'nden bilim adamları bu hipotezi doğrulamak için bir deney yaptılar. Bu iki protez parmağın tam iki kopyasını yaptılar ve bu iki parmağı kaybeden iki gönüllüyü işe aldılar.
Yapılan uygulamalı deneyde, 710-950 yılları arasında yaşayan "Tabaketenmut" adlı soylu bir kadına ait olan, ahşap ve deriden yapılmış "Kahire Parmağı"nın, sanki orijinalmiş gibi yürümeye olanak sağladığı ortaya çıktı. parmak.
Özel sensörler ayrıca protezin yüzey üzerinde optimum ayak basıncı dağılımına izin verdiğini gösterdi. Kartonpiyerden yapılmış ikinci parmak o kadar etkili olmasa da güvenilirdi.
Deneyin ardından bilim insanları, eski Mısır'da protez uzuv endüstrisinin geliştiği ve engelli insanların protez uzuvları güzellik için değil işlevsel olarak kullandığı sonucuna vardı.
Diğer tıbbi başarılar ise M.Ö. 16. yüzyıla kadar uzanan Hirst Papirüsü tarafından kanıtlanmıştır. Bu eski Mısır tıbbi belgesi dizanteri, ateş, kanama, kemik kırıkları, su toplama, ödem, paraziter hastalıklar, kalp ve karaciğer hastalıkları, bağırsak tıkanıklığı, şeker hastalığı, mide ve solunum hastalıkları, yanıklar, ülserler, iskorbüt, kulak ve burun hastalıkları, bel soğukluğu ve iktidarsızlık, ayrıca akrep ve yılan ısırıkları.
Bu papirüsün sonunda ayrıca kozmetik cerrahiyle ilgili bir bölüm de yer alıyordu ve kırışıklıklardan nasıl kurtulacağınıza, ten rengini nasıl değiştireceğinize, benleri nasıl çıkaracağınıza, saç ve kaşları nasıl boyayacağınıza ve saç büyümesini nasıl teşvik edeceğinize dair talimatlar içeriyordu.
Uzmanlar, eski Mısırlıların M.Ö. 20. yüzyıldan itibaren kafatası da dahil olmak üzere karmaşık ameliyatlar yaptıklarını ve Kıbrıs'tan ithal edilen haşhaş yapraklarıyla anestezi yöntemleri kullandıklarını doğruluyor.
Eski Mısır'daki benzersiz tıbbi gelişmeler o zamanlar bilinmiyor değildi. Babil, Asur, Yunanistan ve Roma krallarının ve hükümdarlarının başlıca doktorları, tıp sanatlarında üstün olan Nil kıyılarından geliyordu. Bu alanda pek çok örnek vardır ve hepsi benzersizdir ve eski Mısır'ın her alandaki başarılarına yaklaşan herkesin yaşadığı büyük şaşkınlık ve şaşkınlığın etkisini artırmaktadır.
