Antik Okyanusların Dev Yırtıcıları
Japonya'daki Hokkaido Üniversitesi tarafından yürütülen yeni bir araştırma, dinozorların karada hüküm sürdüğü 100 milyon yıl öncesinde, dev ahtapotların kadim okyanusların hakimi olabileceğini ortaya koyuyor. Son derece iyi korunmuş çene fosillerinin incelenmesi, bu canlıların 19 metreye varan boyutlara ulaşabildiğini öne sürüyor. Bu da onları, bilim dünyasında bilinen en büyük omurgasızlar yapma potansiyeli taşıyor.
İlk ahtapot türlerinden bazılarının, avlarını yakalamak için kuvvetli kollara ve diğer hayvanların kabuklarını ve kemiklerini parçalamak için gaga benzeri çenelere sahip güçlü yırtıcılar olduğuna inanılmaktadır. Onlarca yıl boyunca paleontologlar, okyanuslardaki en büyük yırtıcıların balıklar ve sürüngenler gibi omurgalı canlılar olduğunu, ahtapot ve mürekkep balığı gibi omurgasızların ise daha ikincil bir role sahip olduğunu düşünüyordu. Ancak bu yeni çalışma, antik ahtapotlara dair mevcut tabloyu sorgulatıyor.
Fosillerin Sunduğu Kanıtlar
Yapılan analizler, dev ahtapotların okyanuslarda süzülürken büyük balıkların ve deniz sürüngenlerinin sert kabuklarını ve iskeletlerini çiğneyebilme yeteneğiyle donatıldığını gösteriyor. Çalışmada, bu canlıların gövde uzunluğunun yaklaşık 1,5 ila 4,5 metre olduğu tahmin edilmektedir. Uzun kollar da hesaba katıldığında, toplam uzunluğun takriben 7 ila 19 metreye ulaştığı sonucuna varılıyor. Bu aralığın en alt sınırı bile günümüz ölçütlerine göre muazzam bir büyüklüğe işaret etmektedir.
Fosilleşmiş çenelerdeki aşınmanın soldan sağa eşit olmaması, dikkat çeken bir başka bulgudur. Bu durum, hayvanların beslenirken vücutlarının bir tarafını diğerine tercih etmiş olabileceğini akla getiriyor. Yaşayan hayvanlarda bu tür bir yanal tercih, gelişmiş beyin fonksiyonu ile ilişkilendirilmektedir.
Modern Ahtapotlarla Karşılaştırma ve Gizemler
Günümüz ahtapotları, zekaları, problem çözme kabiliyetleri ve karmaşık avlanma stratejileriyle tanınır. Bugün yaşayan en büyük tür olan Dev Pasifik Ahtapotu'nun kol açıklığı 5,5 metreyi geçebilmektedir. Hatta bu hayvanların bir metreden uzun köpekbalıklarına saldırdığını gösteren video kayıtları mevcuttur.
Araştırmayı değerlendiren Zürih Üniversitesi'nden paleontolog Christian Klug şu ifadeleri kullanmıştır:
'Dokunaçları ve vantuzlarıyla böyle bir hayvana mükemmel bir şekilde tutunabilirlerdi ve kaçış imkânı olmazdı.'
Bununla birlikte, pek çok soru işareti varlığını korumaktadır. Bilim insanları, bu hayvanların kesin şekli, yüzgeçlerinin büyüklüğü veya ne kadar süratli yüzebildikleri konusunda yalnızca varsayımlarda bulunabilmektedir. Ayrıca, neyle beslendiklerine dair doğrudan kanıt sağlayacak mide içeriğine sahip bir fosile henüz rastlanmamıştır.
Bath Üniversitesi'nden paleontolog Dr. Nick Longrich, bu canlıların ağırlıklı olarak ammonitlerle avlandığı kanısında olduğunu belirtmiştir. Ancak, modern ahtapotlar gibi fırsatçı ve doymak bilmez avcılar olduklarını ve imkan bulduklarında diğer avları da kaçırmayacaklarını eklemiştir.
'Bu meseleyi çözmemiz biraz zaman alacak. Bu biraz gizemli bir durum.'
Şimdilik bu fosiller, ezici bir çeneye, güçlü kollara ve muhtemelen diğer yırtıcılarla rekabet etmesine olanak tanıyan bir beyne sahip, antik denizlerde dolaşmış olabilecek bir derinlik devine dair heyecan verici bir bakış sunuyor. Araştırma, Science dergisinde yayımlanmıştır.
