UA'daki Uspih , Panama ormanlarında bilim adamlarının ağaç eğrelti otlarından birinin (Cyathea rojasiana) oldukça ilginç bir yeteneğini keşfettiğini yazıyor .
Öldüğünde bir süre sonra ana bitkiyi beslemek için yeniden dirilir.
Bitki biyolojisi profesörü James Dalling ve meslektaşları, bazı ağaç eğrelti otlarının ölü yapraklarını köklere dönüştürdüğünü keşfetti. Araştırmacılar bu yeniden kullanılan yapraklara "zombi yaprakları" adını veriyor.
Cyathea rojasiana'nın batı Panama'nın yağmur ormanlarında yetişen bir ağaç eğreltiotu türü olduğu söyleniyor. Tsn.ua, bu bitkinin zaten ölmüş olan yapraklarını canlandırdığını, onlardan kökler oluşturduğunu ve bu sayede nitrojenin topraktan ana bitkiye girdiğini bildirdi .
Eski yapraklar hala "canlı" iken yere doğru bükülürler. Aynı zamanda ortaları da yere değiyor. Yaprak ölür ölmez, eğreltiotunun kök kısmında yer alan ve yaprağın canlı kısımlarına su taşıyan yapılar, canlı köklere dönüşür.
Bundan sonra, bitkiye besin maddeleri, özellikle nitrojen sağlamaya devam etmek için bu tür kökler toprağın mümkün olduğu kadar derinine "gömülür".
Araştırmanın başyazarı Profesör James Dalling'e göre yaprak sadece filizlenmiyor, dokusu tamamen başka bir amaca uygun hale geliyor. Ve bu, diğer eğrelti otlarının yaptıklarından ve bilim adamlarının zaten bildiklerinden çok farklı.
Eğrelti otları cinsinin diğer temsilcileri gibi Cyathea rojasiana'nın da Panama'nın oldukça fakir volkanik kayalarından daha fazla besin elde edebilecek şekilde geliştiğine inanılıyor.
"Panama, 7 milyon yıl önce bir takımada adalarından oluşan Kuzey ve Güney Amerika arasında bir kara köprüsüdür ve bu adalar geçmişteki volkanik faaliyetlerin sonucudur," dedi. "Keşfettiğimiz bir alanda, birkaç metre derinliğindeki volkanik kül tabakası, kumlu bir plajda kazacağınız kuma benziyor. Orada yetişen bitkiler, o orman rezervinin başka yerlerinde bulduklarımızdan farklıdır."
Bitki örtüsünün parçalı olması, topraktaki besin maddelerinin de eşit dağılmaması anlamına geliyor.
Dalling, "Ve böylece ağaç eğrelti otları çevredeki toprakları örneklemek için dokunaçlar çıkarıyor gibi görünüyor," dedi. "Aynı miktarda kök yatırımıyla, eğrelti otunun her yerine tek bir kök yapısı gönderselerdi olduğundan daha geniş bir besin ortamı yelpazesini örnekleyebiliyorlar. Bence bu, düzensiz bir ortamda kaynakları nasıl kullandıklarının ekonomisiyle ilgili."
Ağaç eğrelti otları da çok yavaş büyürler.
Dalling, "Muhtemelen yılda bir veya iki yaprak çıkarıyorlar ve bu sayede her yıl boylarına birkaç santimetre ekliyorlar" dedi.
Bu, her bir yaprağın, yaprak öldükten sonra bitkinin yeniden kullandığı büyük bir kaynak yatırımı olduğu anlamına gelir. Yavaş büyüme aynı zamanda ağaç eğrelti otunun yaprakları öldüğünde yere kadar sarkacak kadar kısa olduğu anlamına gelir. Dalling, ağaçların yaklaşık iki metrelik maksimum yüksekliğe ulaştığını söyledi.
Bulguların, "Kaynakların kısıtlı olduğu ortamlarda var olan bitki adaptasyonlarının olağanüstü çeşitliliğinin bir başka örneği" olduğunu söyledi.
Dalling aynı zamanda Panama'daki Smithsonian Tropikal Araştırma Enstitüsü'nde araştırma görevlisidir.
Bazı eğrelti otları da dahil olmak üzere diğer bitkiler, yere değen ve yeni bir bitkiyi sürdürmek için kökler çıkaran yapraklar veya sürgünler gönderir. Ancak Panama ağaç eğrelti otu, Cyathea rojasiana, "zombi yapraklarını" yeniden yapılandırarak, besinleri bitkiye geri çekmek için su akışını tersine çevirir.
