Gezegenin en büyük gölünde akıl almaz bir Sovyet dönemi petrol kulesi şehri 'yüzüyor'

Film yapımcısı Marc Wolfensberger, Neft Taşları'nı ilk duyduğunda bunun bir efsane olduğunu düşünmüş. En yakın kıyı şeridinden uzakta, Hazar Denizi'nin üzerinde yüzen, paslı dokunaçlar gibi yayılmış bu gizemli şehir hakkında sürekli bir şeyler duymuş . Ancak çok az kişinin onu gördüğünü söylüyor. "Gizem derecesi inanılmaz derecede yüksekti."

1990'ların sonlarında bir su dağıtım gemisiyle oraya seyahat etmeyi başardığında kendi gözleriyle görene kadar bunun gerçek olduğunu anlamadı. CNN'e "Daha önce gördüğüm her şeyin ötesindeydi" dedi. Askeri gemiler tarafından korunan bu yerin "denizin ortasındaki bir otoyol" gibi olduğunu ve "bir ahtapot gibi" uzandığını söyledi.

Bu akıl almaz şehri belgelemek için can atan yazar, Azerbaycan hükümetini geri dönmesine izin vermeye ikna etmek için sekiz yıl harcadı ve sonunda 2008'de oraya döndü ve orada iki hafta geçirerek " Petrol Kayaları: Denizlerin Üzerindeki Şehir " adlı filmini çekti .

"Petrol Kayaları" anlamına gelen Neft Taşları, dünyanın en büyük gölü olan Hazar Denizi'nin enginliğinde kilometrelerce köprüyle birbirine bağlanan bir petrol kuyuları ve üretim tesisleri karmaşasıdır. Azerbaycan'ın başkenti Bakü'nün kıyılarından yaklaşık 60 mil uzaklıkta ve anakaradan tekneyle birkaç saat uzaklıktadır.

Guinness Rekorlar Kitabı'na göre dünyanın en eski açık deniz petrol platformu olan bu yer, en parlak döneminde 5.000'den fazla nüfusa ev sahipliği yapıyordu.

Ancak son on yıllarda nüfusu azalırken, bazı bölümleri bakımsız hale geldi ve deniz tarafından sahiplenildi. Yine de hala faaliyette, Hazar'daki Azerbaycan'ın uzun petrol dolu tarihinin bir sembolü, gezegeni ısıtan fosil yakıtlar açısından zengin ve aynı zamanda bu fosil yakıtların yol açtığı iklim krizi nedeniyle önemli ölçüde küçülen geniş bir su kütlesi.

Oil Rocks'ın tarihi Sovyet dönemine dayanır. 1940'ların sonlarında, petrol işçileri küçük bir adaya ayak bastılar ve bir sondaj kulesi ve konaklama için küçük bir ev inşa ettiler. İlk keşif kuyusu 1949'da açıldı ve bir "kara altın" çeşmesi yükseldi.

Petrol sahası ilk petrol tankerini 1951'de kıyıya geri gönderdi ve şehirde inşaat ciddi bir şekilde başladı. Wolfensberger, bundan sonra gelen şeyin mimari ve teknik bir mucize olduğunu söyledi.

Şehir yavaşça dışarı doğru büyüdü, deniz tabanına batırılmış ve deniz seviyesinden birkaç fit yukarıda yüzüyormuş gibi duran metal direklerle desteklendi. Sonunda yaklaşık 2.000 kuyudan ve 100 milden fazla köprüyle birbirine bağlanmış yaklaşık 320 üretim tesisinden ve 60 milden fazla petrol ve gaz boru hattından oluştu .