AKİF BEKİ VE BAKAN DAVUTOĞLU BİR RESTORANDA KARŞILAŞINCA...

Akif Beki ve Bakan Davutoğlu karşılaşınca...

Yer: İstanbul’un en hareketli restoranlarından birisi.

Amaç: CHP’nin eski İstanbul İl Başkanı Gürsel Tekin ile buluşma, Cumhuriyet Evleri projesi ve siyasette gençleşme üzerine sohbet vesaire...

Yakın arkadaşım Elif Dağdeviren’le biraz erken buluştuk. Tam sohbete başlamıştık ki kapıdan içeri Fatih Çekirge girdi. Onunla selamlaşırken bir baktım arkasından Akif Beki geliyor. O da bizi görünce masasına geçmeden önce nezaketen yanımıza uğradı. “Biz Gürsel Başkan’ı ağırlıyacağız bu akşam. Birazdan birkaç arkadaşımız daha gelecek. Renkli bir masa olur, siz de uğrasanıza” derken ben daha cümlemi tamamlamamıştım ki Gürsel Başkan kapıdan içeri girdi. Ümit Boyner’in oğlu olduğunu ve gerçekten çok sevdiğini söylediği genç bir delikanlı ile kucaklaştılar. Fatih Çekirge ve Akif Beki bizden izin isteyerek hemen masalarına geçtiler...



***


En güzel orta masaya oturduk.

Karşımızda başka büyük bir başka masada hummalı bir hazırlık vardı. “Hayırdır, kim geliyor” diye sordum şefe. “Bu gece Sayın Egemen Bağış ve sayın Ahmet Davutoğlu yabancı misafirleri için bir yemek veriyorlar” dedi....

Neee???

O tarihi ana tanık mı olacağız?

Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu’nu kişisel zafer sarhoşluğuna kapılmakla eleştiren ve olaylar yaratan makalenin yazarı Başbakan’ın eski danışmanı Akif Beki ve Davutoğlu bu gece karşılaşacaklar öyle mi??? Ve benim bu gözlerim bu anı görecek?

Aldı mı beni içten içe bir heyecan!!! Bakalım neler olacak? Bir de önemli bir durum daha var. Başmüzakereci Egemen Bağış ve Radikal yazarı Akif Beki’nin bir dönem çok yakın çalıştıkları ve iyi anlaştıkları çok bilinen bir gerçek. Ne olur acaba? Başmüzakereci Davutoğlu ve Beki arasında bir uzlaşma görüşmesine girişir mi? Şöyle anlata anlata efsaneye çevireceğimiz bir gerilim olur mu? Görmezden mi gelirler acaba birbirlerini? Belki biz kalkar, Gürsel Tekin’le gider barıştırırız onları?..


***


Akif Beki ve arkadaşları restoranın en ucundaki masalarından gece boyu kalkmadılar. Derken bakanlar, eşleri ve çocukları geldi. Bakan Egemen Bağış, Gürsel Başkan’ı gördüğünde büyük bir zariflikle yerine oturmadan önce biz doğru yönelip her zamanki neşeli tavrıyla hatrımızı sordu; Gürsel Tekin’le sohbet etti. Sonra “Beyhan bak İclal de buradaymış” diye seslenince e tabii bütün resmiyeti bir yana koyup ben de yan masaya geçtim. Bazen bu coşkulu Akdenizli halimi pek sever bazen de pek utanırım ama Beyhan Bağış da insanın içindeki neşeyi acayip tetikleyen bir kadın. Önce onunla hasret giderdim. Sonra da diğer yabancı misafirlerle ve elbette Bakan Davutoğlu ile tanışma... Bizim bu coşkulu selamlaşma, konuşma bulutumuza aynı güler yüzle ve samimiyetle Bakan Davutoğlu da girdi. Neşe içinde sohbet ederken içimden bir hınzır, eğil kulağına “Sayın Bakanım şu Akif Beki var ya, aha da şu arka masada oturuyor haberiniz olsun” deyivereyim dedi ama sonra “saygın” bir köşe yazarı olmanın beş şartını anımsayarak izin isteyip masama geçtim...

Bütün gece heyecan içinde bir hareket bekledim.


***


Akif Beki, dediğim gibi yerinden kalkmadı. Görmemiş olması mümkün değil. Bakanların çalışma arkadaşları da Beki’ye yakın masalarda oturuyorlardı. Mutlaka haber vermişlerdir diye düşünüyorum...

Ne bir kavga, ne bir barış, ne tokalaşma.. Ama dedikodular Bakan Davutoğlu’nun Beki’ye çok kızgın olduğu yönünde... Ben de ertesi gün Akif Beki’yi aradım: “Heyecanla beklediğim şeylerin hiçbiri olmadı. Bari Fatih Çekirge’yle filan bir tartışma çıkarsaydın yahu” dedim... Çok güldü... “Biz fikren ve yazıyla kavga ederiz, sen daha çoook beklersin...”

E, iyi o zaman...

Akif Beki yazdığı yazının hâlâ arkasında duruyor. Davutoğlu kırgın ve kızgın ama bir tepki vermekten kaçınıyor. Bu yüksek çıkışın geçmişten gelen bir kökü var mı tartışması halen devam ediyor. Ama bugün aynı siyasete yakın olan kişilerin birbirlerini eleştirebilmeleri, karşı siyasetten olanlarla hoşça ve arkadaşça selamlaşabilmeleri belki de en önemlisi... İşte öyle...

İclal Aydın -VATAN