KAYNAK : Haber Vitrini
ANKARA/Hürriyet Gazetesi Genel Yayın Müdürü Ertuğrul Özkök bugünkü yazısında, TBMM Başkanı Bülent Arınç'ın türbanlı eşininin Sezer'i uğurlamaya gitmesini ele aldı.Önce bu konuyu manşet yapmak istediklerini belirten Özkök, ardından gelen telefonlar yüzünden bu kararlarından vaz geçtiklerini yazdı.
İŞTE ÖZKÖK'ÜN YAZISI;
Arkadaşlarımız konuşurken çalan telefonlar
Gazete yapmanın en keyifli, ama en riskli yanı manşettir. Zaten gazeteleri, en hızlı televizyon haberlerinden ayıran özelliği de budur.
TBMM Başkanı Bülent Arınç'ın türbanlı eşini, Cumhurbaşkanı Sezer'i geçirme töreninde gösteren görüntüler televizyonda yayınlanmaya başladığı an, biz yazıişleri toplantısındaydık.
YARIMIZ ÖYLE
Toplantının havası şuydu:
Yarıya yakınımız, ''İşte ilk günden başladılar'' havasındaydı.
Öteki yarısı ise, ‘‘Bu nasılsa olacaktı, bir an önce olsun da herkes rahatlasın, bu stresten kurtulalım’’ diyordu.
Ama önümüzde bir mesele vardı.
Olay önemliydi ve biz bunu nasıl verecektik?
Bu arada değerlendirmemize yardımcı olacak iki örnek de önümüzde duruyordu.
İki yazarımız, bu olayla ilgili olarak bir televizyon kanalına konuşmuştu.
Cüneyt Ülsever, bunun normal bir şey olduğunu söylemişti.
Ama o daha konuşurken, Hürriyet'in telefonları çalmaya başlamıştı.
Gelen telefonların bir bölümü, Ülsever'e fena halde içerliyordu, öteki bölümü ise destekliyordu.
Onun ardından bu defa Tufan Türenç aynı kanala çıkmış, ama o bu olaya biraz eleştirel yaklaşmıştı.
O konuşurken de telefonlarımız yine çalmaya başlamış, gelen telefonlar yine ikiye bölünmüştü.
Bir bölümü Türenç'e fena halde kızıyor, öteki bölümü ise haklı buluyordu.
Yani gelen tepkiler, kamuoyunun da bizim gibi ikiye bölündüğünü gösteriyordu.
En azından bize gelen telefonlar...
MANŞETİ ATMAK
Böyle günlerde kamuoyu bizden bir tepki bekler.
Aleyhte veya destek mahiyetinde...
Uzun süre tartıştık. Sonunda, manşet yapmamaya karar verdik.
Olayın önemini vurgulayacak, ama tansiyonu yükseltmeyecek bir sunumu seçtik.
Haberi mümkün olduğunca nötr ifadelerle yansıtmaya da gayret ettik.
İsteyen istediği anlamı çıkarsın diye düşündük.
Değerlendirmeyi yazarlarımız yapsın istedik.
Benim hissiyatıma gelince...
Ben yıllardır üniversitelerde türbanın serbest bırakılmasını destekleyen yazılar yazdım.
Seçimden önceki hafta içinde, eşi türbanlı bir başbakanımız olabilir dedim. Samimi bir inancın ifadesi olarak kaldığı sürece, türban beni rahatsız etmedi.
Ama itiraf edeyim, dünkü fotoğrafı görünce, içimde ince bir soru işareti oluşmadı değil.
Çünkü Arınç'ın TBMM Başkanı seçilmeden önce söylediği ''İnadına adaylığımı koydum'' cümlesi aklıma takıldı.
Ayrıca dünkü Cumhuriyet Gazetesi'ndeki bir kulis haberi de dikkatimi çekti.
Arınç TBMM Başkanı seçildikten sonra, yakın çevresine, ‘‘Yarın Cumhurbaşkanı'nı geçirmeye eşimle birlikte gideceğim’’ demiş.
SEZER'İN TAVRI
Bu doğruysa, havaalanına belli bir ‘‘Niyetle gitmiş’’ demektir.
Fotoğraflara çok dikkatle baktım.
Cumhurbaşkanı Sezer'in yüzünde bundan rahatsız olduğuna dair bir ifade yoktu.
Eşinin ifadesi de aynıydı.
Yani şaşırmış bir halleri yoktu.
Böyle olması da normaldir.
Çünkü Çankaya'daki 29 Ekim ve yılbaşı davetlerinde eşi türbanlı bakan veya milletvekillerine rastladım.
Ayrıca Arınç'ın eşi Münevver Arınç, komutan da dahil, orada bulunan herkesin elini samimi bir şekilde sıkmış.
Benim itirazım şu.
Hükümet çok iyi bir başlangıç yaptı.
Türban gibi kritik bir meselenin toplumda çatışmaya yol açmadan, yumuşak biçimde çözülmesi için, amortisör olarak kullanılacak bir zaman dilimi koydu.
Bence çok da iyi yaptı.
Ayrıca bu çözümün topluma kabullendirilmesi için CHP ile zımni bir anlaşma yaptı.
SORUNU ÇÖZMEK
Şimdi böyle bir anlayış ortamını, biraz gösteri kokan, biraz ‘‘inadına’’ yapılmış hissi veren davranışla zedelemeye gerek var mıydı?
Bence yok...
Böyle diyorum, çünkü türban sorununun bir uzlaşma havası içinde ve elbirliği ile çözülmesinden yanayım.
Çünkü, türbanı bazılarının başındaki siyasi üniforma olmaktan çıkarıp, samimi inanç alemine indirmenin yolu buradan geçiyor.
Güncellenme Tarihi : 16.3.2016 18:43
