İTİRAFÇILAR KONUŞUYOR, KAYIPLAR BULUNUYOR

"Kim yaptıysa cezasını bulsun, Allah'tan bulsun"... Ata Ergül'ün bedduası ağabeyi Halil Ergül'ün katil ya da katillerine...



Halil Ergül, 1995 yılından beri kayıptı... 14 yıl aradan sonra, cesedini buldular... Ölüm eski olsa da mezarın toprağı daha çok taze... Aile yasta...



Yine beyaz Toros



14 yıl önce, bir ilkbahar günü Hasan Ergül'ün Silopi çıkışında yolu kesildi. Yine Güneydoğu sokaklarına hakim olan o korku vardı, yine beyaz Toros bir araba geldi. Halk arasında binenlerin bir daha geri dönmediği düşünülen Toros araçlar o denli korku salmıştı ki, Ata Ergül bu korkuyu şöyle ifade ediyor: "O korku, panik içimize, kemiklerimize sinmiş. Ben şu anda bir Toros taksi gördüğümde bile korkuyorum."



Korku geçmedi ama, itirafçılar birer ikişer konuşmaya, kimi cinayetlerin ardındaki sır perdesi de yavaş yavaş aralanmaya başladı.



Ata Ergül anlatıyor: "Abdülkadir Aygan denilen bir şahış çıktı. Sık sık itiraf etmeye başladı. 'Biz bu tarihte Hasan Ergül'ü Koçero Acud veya kod adı Cinli olan Saluci'yi beraber aldık, onun talimatı ile aldık getirdik, sonra Diyarbakır ekibine götürdük. Öldürdükten sonra Diyarbakır ekibi de Elazığ, Hazar gölü kenarına götürmüş. Beyaz çuval içinde gölün kıyısına attık'. Söylenen virajların nokta virgülüne kadar krokileri dahi vermiş ve 3 sene bunu sık sık medyadan duymaya başladık."



Güneydoğu'nun kayıpları



Ata Ergül, sonunda aldı eline krokiyi ve yollara düştü, Elazığ Hazar Gölü'ne gitti. Balıkçılar cesedi görüp karakola haber vermiş, karakol da Elazığ Cumhuriyet Savcılığı'na.



Ata Ergül anlatıyor: "Cumhuriyet savcısı gelmiş, orada otopsi yapılmış. Cesedin fotoğrafları çekilmiş. Fotoğrafta da ben ip veya tel izi boğmayla, boğulduğunu hissettim. Gördüm. Boğularak öldürüldüğünü ve yüzüne de kan geldiğini gördüm. Otopsiyi aldıktan sonra Elazığ Kimsesizler Mezarlığı'na gömmüşler."



Ata Ergül fotoğraftan teşhis etti ama bu yetmedi, bir de DNA testi yapıldı.



Şimdi tek tesellileri başında dua edebilecekleri bir mezarının olması. Ata Ergül, 14 yıl sonra kardeşini buldu ve annesinin yanı başına gömdü: "Kardeşimin mezarının burada olması ilk önce benim annemin vasiyetiydi. Annem de hemen yanında yatıyor."



Artık her yeni güne, "Ya ölmediyse ya günün birinde çıkıp gelirse" diyerek başlamayacaklar. Onların başında dua edebilecekleri bir mezarı var.