Kimileri, konuya tasavvufî bakışlarla yorum getirerek, ''''Rızkını veren Allah, bakımını da kolaylaştırır, boşuna çok çocuğa engel olmayın.'''' diyor.
Kimileri de sade mantık açısından yaklaşıp, ''''Bakacağın kadar çocuk sahibi olmaya yönel, ihmal edeceklerinin vebalini yüklenme!'''' diyor...
Bu sebeple çok çocuk sahibi olamamak için başvurulan tedbirleri ikiye ayırmak gerekmektedir. İki safhasıyla incelemekte isabet olsa gerektir.
Birincisi: Baştan çocuğun teşekkülüne mani olmak. Çeşitli yöntemlerle oluşumu önlemek. (Azil, kılıf gibi).
İkincisi: Rahimde şekillenmiş ama henüz bir buçuk aylık olmamış çocuğu, kan pıhtısı halinde iken aldırmak... Bu iki durumun ayrılması, farklarının iyi bilinmesi gerekiyor. Çünkü her ikisinin de hükümleri ayrıdır.
Batan teşekküle mani olmaya yolunu incelersek: Bunda bir mahzur söz konusu değildir. Sahabe Hazretleri, zamanlarında teşekküle mani olabilecek o günkü yöntem olan azli tatbik etmişler; Efendimiz de bunlara mani olmamış. Bu sebeple azil ve benzeri zararsız yöntemlerle rahimde oluşumu önlemek suretiyle tedbir almak caiz ve zararsız, yahut da en az zararlısıdır, denebilir. Çünkü baştan teşekküle mani olma konusundaki bu gibi tedbirlerin vebal getirecek tarafı yoktur. Şekillenmiş bir varlığı imha söz konusu değildir.
Esas mesele, rahme düştükten sonraki varlığın alınması meselesidir. Bunun da 45 günü geçmeden alınması var, geçtikten sonra alınması var. Mazeretleri bulunanlar 45 günü geçmeden gebeliği önlemeye çalışabilirler. Bu konuda değerli bir (Aile İlmihali) hazırlamış bulunan Prof. Dr. Hamdi Döndüren (s. 551)''de şu özeti vermektedir:
Cenin''in özellikle 1.5-2 aylık döneminde kan pıhtısı durumunda iken düşürülmesi, Hanefiler''den Maveraünnehir bilginlerine ve bazı Şafiiler''e göre (özür olsun veya olmasın) caiz görülmüştür! Ancak Hanefiler''de tercih edilen görüşe, Gazali ve İbn-i Hacer el Askalani gibi bilginlere göre bu durumda (özürsüz) düşürmek caiz değildir.
Ancak meşru bir özür bulununca kan pıhtısı durumundaki cenini ilaçla düşürmekte veya onu aldırmakta bir sakınca yoktur.
Meşru özrü de İbn-i Abidin şöyle sıralamıştır:
1-Gebelik yüzünden kadının hastalığının artması veya ölüm tehlikesinin bulunması .
2-Çevrenin bozuk olması yüzünden doğacak çocuğun İslâmî ahlâk ve terbiye ile yetiştirme zorluğunun bulunması.
3-Yoksulluk ve zaruretin hüküm sürmesi. Gebe kadının süt emen bir çocuğunun bulunması ve gebelik yüzünden süt kesilirse, babanın çocuğa süt anne tutma gücünün olmaması da bir özür sayılmıştır.''''
Güncellenme Tarihi : 17.3.2016 11:19
