Bu yazıyı dünkü yazıma eklenen yorumlardan sonra yazmadım. Yazının ikinci bölümüydü, uzun olduğu için ikiye böldüm…
Dünkü “vatan-millet-dolar sevgisi” başlıklı yazıma konu olan, bahşiş için dövdüğü Koreli’nin Kürdistan dediğini iddia eden rehber haberin, gazetelerde çıktığı gün, vatanını milletini herkeslerden çok seven büyük bir kahramana ilişkin küçük bir haber daha yayınlandı: “Efsane yarbay telefona takıldı!”
Merkezi Konya’da bulunan Endüstri Holding’in yağmalanması operasyonunda "Efsane Yarbay" Korkut Eken’in de sanıklar arasına katıldığı bildiriliyordu. Habere göre, Eken yargı önüne çıkacak.
Eken’in, suç örgütü lideri Kürşat Yılmaz’ın iki yardımcısıyla telefonda sık sık ihale konularında konuştuğu tespit edilmiş… Ayrıntılar özetlenmiş ama kesin olan bir şey varsa o da "Efsane Yarbay"ın devleti soyma, halkın parasını yağmalama gibi milliyetçi şöhretiyle bir araya getirilmesi hayli zor olan konularda hakim karşısına çıkacak olmasıdır! Elbette bu Korkut Eken için “utanç vericidir” durumdur.
Eken konu ile ilgili olarak kendisini arayan Saygı Öztürk’e, “telefonda konuştuğum kişilerin işadamı olarak tanıyordum, çete lideri yardımcıları olduğunu bilmiyordum” dedikten sonra kendi pozisyonu ile ilgili olarak şöyle diyor: -İnsanların paralarını hortumladıkları için yargılanacak kişilerle aynı sırada sanık durumunda olmak benim için utanç vericidir.
Böylesi durumlar size tuhaf gelmiyor mu?
Her fırsatta vatanını milletini çok sevdiklerini, onun için yapmayacakları hiçbir fedakarlık olmayacağını aşırı sıklıkla ifade edenlerin, çete üyeleriyle, soyguncularla, silah-uyuşturucu işi yapanlarla adlarının hep yan yana yazılması garip değil mi?
Bunlara soru sorulduğunda da hemen “vatan için” deyip işin içinden çıkıyorlar. -Efsane yarbayım ne yapıyorsun?
-Ben vatanımı seviyorum. -Bu paralar, ihaleler ne iş?
-Susma hakkımı kullanmak istiyorum! Vatanım için…
Uğruna ölünecek “vatan” ile Vatan Konserve’yi ayırmak gerekiyor. Ayrıca rütbenizin önüne yerleştirilen “efsane” sıfatına özen göstermek gerekir.
Afyon’da Japon turist grubu geziyor. Başlarında da bir Türk diğeri Koreli iki rehber var. Koreli, Japonca konuşarak Türkiye’yi anlatıyor…
Grup Dereiçi Beldesi’ne geliyor, otobüsten inip çay-kahve molası veriyor. Bu sırada Türk rehber İsmail Tunca, Koreli rehber Doung Keunjoo’nun suratına okkalı bir yumruk indiriyor.
Japonlar şaşkınlık içinde…
Olay Jandarmaya bildiriliyor, güvenlik güçleri geliyor. İsmail, Koreli’yi niye dövdüğünü açıklıyor:
-Güneydoğu’dan Kürdistan diye söz etti, Peygamberimize dil uzattı. Kendimi tutamadım.
Koreli Doung ise İsmail gibi “vatanın bölünmez bütünlüğü ve dinimizin yüceliği” gibi büyük konulara hiç girmeden daha basit, anlaşılır, insanlara özgü bir noktayı dile getiriyor:
-Toplanan bahşişin paylaşılması konusunda anlaşamadık!
İsmail Türk ve turist grubu da Türkiye’de gezdiğinden bahşişin “aslan payına” talip oluyor. Koreli de grubunun esas rehberi olması bakımından bu duruma itiraz ediyor. Arkasından dayak geliyor.
İsmail işin ince noktasını kapmış!
Cebini doldurmak için, “vatan-millet-Sakarya” ekspresine binmiş, karşısına çıkanı da çaktı mı oturtuyor.
