GAZETECİ FEHMİ KORU, ARKADAŞI ABDULLAH GÜL’Ü ANLATTI…

KAYNAK : Haber Vitrini Yeni Şafak Gazetesi'nde Taha Kıvanç takma adıyla da yazan Fehmi Koru, şu anda Ankara'nın en yıldız gazetecisi haline geldi. Çünkü Başbakan, öğrencilik yıllarından çok yakın arkadaşı... Dil eğitimi için Londra'da bulunduğu sırada Abdullah Gül'ün ev bulma konusunda kendisine yardımcı olduğunu anlatan Koru, Pazar günkü "Tanıdığım Başbakan Gül" başlıklı yazısında, Gül ile İngiltere'de birlikte yaşadığı günleri kaleme aldı. Londra günlerinin Gül'ün kişiliğinin oluşmasında büyük payı olduğunu yazan Koru, Londra'dan İstanbul'a dönüş günlerini halen birbirlerine anlatarak güldüklerini belirtti. Koru, bugünkü köşe yazısında da arkadaşı Gül'ü anlatmaya devam etti. Siyasete Londra'da hazırlandı Koru, Londra'da, Arsenal Stadyumu'nun hemen önündeki Drayton Park Road üzerindeki evinde, Gül ile sabahlara kadar sohbet ettiğini, sohbetin ana eksenini "Türkiye'ye daha iyi nasıl hizmet edilir?" sorusuna aranan yanıtların oluşturduğunu belirtiyor. O günlerde Türkiye'de siyasetin çözüm üretmediğine ve devlet yönetimine sokakların talip olduğunu yazan Koru, "Geride bıraktığımız ülkemizdeki 'yoklara' ve 'varlara' karşılık, bulunduğumuz rahat ortam içimizi buruyordu" diyor. Koru, Gül'ün kendini ta o zamanlar siyasete ve devlet yönetimine hazırladığını şimdi daha iyi anladığını da vurguladı. Koru, Gül'ü daha sonraları Cidde'de İslam Kalkınma Bankası'nda dolarla yüksek maaş alarak çalışmaya başladı. Necip Fazıl'a kravat iğnesi hediye ettik Londra'dan İstanbul'a Gül'le birlikte döndüklerini anlatan Koru, döndükleri gün yaşadıklarını halen birbirlerine anlatıp güldüklerini belirtiyor: "Son anda sevdiğimiz bir büyüğümüze hediye almayı unuttuğumuzu fark etmiştik. Necip Fazıl Kısakürek hediye beklemezdi ama epey uzun bir aradan sonra görüşmeye elimiz boş gitmek? Olmazdı. Regent's Street üzerinde o mağazadan diğerine koşuşturduk durduk. Sonuna gelmiş öğrenci bütçesiyle bulunabileceğin en iyisini almalıydık saygımızı yeniden sunacağımız mütefekkire. Sonunda bir mağazadan kravat iğnesi ile muhteşem bir çakmakta karar kaldık. Üstad, iğneyi hemen kravatına taktı, sigarasını da hediyemiz çakmakla yaktı. Eşine dönüp, "Bak Neslihan, sevgililerim bana neler getirmiş" diye seslenişini unutmam..." Beyefendi sıfatını hakediyor "Yaşlandığımı ilk farkedişim yaşça benden daha genç kişilerin önemli mevkilere yükselmeleriyle başladı. Benden dört yaş küçük biri İngiltere'ye başbakan olur da, insan kendini 'yaşlanıyor' hissetmez mi? Başbakanlık yaşının benim neslime inmesi 1950 doğumlu Abdullah Gül'le başladı..." diyerek arkadaşını anlatmaya başlayan Fehmi Koru, şöyle devam ediyor: Politikacı Abdullah Gül'ü yakından izledim. Daha önce çalıştığı İslâm Kalkınma Bankası günlerini (1984-1991) de biliyorum. Ondan önce Londra'da beraber geçirdiğimiz bir dönem oldu (1977-78). Ancak, tanışıklığımız çok daha öncelere, dostluğumuzun başlangıcı ise yeni yetmeliğimize (1969) dayanıyor... MUHAFAZAKAR DEMOKRAT Erdoğan ile Gül'ün yaygın kullanıma kavuşturduğu 'muhafazakâr demokrat' sıfatı var ya; Türkiye'nin 'kırılma' noktalarından biri saymamız gereken 1970 öncesinde, bizler tam da o sıfatı hak eden bir konumdaydık. Türkiye bir askeri müdahaleye doğru hızla yol alıyordu ve bizler, o müdahalenin öncesi ve sonrasında, ülkenin birlik ve bütünlüğünü koruyacak bir duruş içindeydik... Hayat dağdağası içerisinde ilişkim koptuğu için sonrasına kefil olamam, ama bizlerin ilgilendiğimiz dönemlerde Milli Türk Talebe Birliği (MTTB) Türkiye'de merkez sağın gençlik kuruluşuydu. İdeolojik sapmalara karşı direnen, aşırılıklardan ısrarla kaçınan, çekilmek istendiği kavga ortamına asla yüz vermeyen gençlerdik. Rasim Cinisli ile başlayıp İsmail Kahraman'la devam eden, Burhaneddin Kayhan'la olgunluk çağını yaşayan MTTB'nin önemli figürlerinden biriydi Abdullah Gül... GÜL'LE KIBRIS MİTİNGİ Bu satırları yazdığım sırada fotoğraf albümüm yanımda değil, ama göz belleğim sağlam. Birinde, yalnız başıma, İzmir/Heykel'de 'Kıbrıs' mitingindeyim. Abdullah Gül, fotoğrafa, mitingimize İstanbul katkısı olarak giriyor... Bir diğer fotoğraf MTTB kongresinden; bir çoğu ülkenin değişik köşelerinde mesleklerini sürdürse de, bazısı siyasete girmiş fotoğraftakilerin... En merkezi yerde dönemin İstanbul İcra Konseyi Başkanı olarak Abdullah Gül duruyor... Yaştaşlarımızın sokaklarda vuruştuğu veya konformizm tuzağına düşüp ülkenin dertleriyle ilgilenmeyi ihmal ettiği o günlerin ortamında, bizler, sanki dünyayı sırtımızda taşıyorduk. Bir yandan okuyor, ne nedir öğreniyor ve aramızda tartışıyorduk; bir yandan da yüksek öğrenim gençliğine her alanda yardımcı oluyorduk. (...)Yüzbinlerce genç, hiç abartmıyorum, okuma sevgisini, MTTB Orta Öğretim Komitesi üyesi olduktan sonra kazandı... MTTB Kitap Kulübü, ilin en çok ziyaret edilen, cirosu en yüksek kitapçısıydı. Kavgaya bulaşmamak kolay olmadı. MTTB binasına bomba attılar... Bir MTTB mensubunu cami çıkışı katlettiler... Kim vurduya getirilen arkadaşlarımız, dostlarımız oldu... Bizler, "Pasifler" ithamlarına da göğüs gererek, meşruluk çizgisi dışına çıkmadık. Silâh yerine kitabı, kavga yerine konferansı tercih ettik; en güzel eylemin 'gençleri eğitmek' ve 'insana hizmet etmek' olduğuna emindik... HAYRANLIK UYANDIRIRDI Abdullah Gül'ün şimdilerde herkese güven telkin eden 'mutedil' tavrı, "Biz muhafazakâr demokratız" dediğinde itiraz edenin çıkmaması, yerli-yabancı tanışlarını hayran bırakan titizlik ve çalışkanlığı, kişiliğinin yoğrulduğu MTTB günlerinin mirasıdır. Biz, daha o zamanlar (1969-1972), 'muhafazakâr' değerlere sahip çıkan 'demokrat'lardık... Herkese "Beyefendi" diye hitap etme alışkanlığımı, şimdi kendimi sorguluyorum da, herhalde Abdullah Gül'ün 'bakan' olduğu sırada edinmiş olmalıyım. Neredeyse kırk yıldır ilk ismiyle hitap ettiğim, hayatımı film şeridi gibi gözümün önünden geçirdiğimde pek çok karesinde gölgesini fark ettiğim kişilere de, ben yaşlardaki yeni tanıdıklarıma da, hiçbir ayırım yapmaksızın, "Beyefendi" diyorum işte... Bu sıfatı çoğu fazlasıyla hak ediyor zaten. Uzaktan bile tanıyor olsanız, Abdullah Gül, o sıfatı hak eden biri gibi durmuyor mu size de? Güncellenme Tarihi : 16.3.2016 18:41